تبلیغات
اینجا بخشی از آسمانِ آبی پیداست - از محبت خارها گل می شود ...
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

از محبت خارها گل می شود ...

با نام او

مدتی پیش تویه رادیو مطلبی شنیده بودم...
این بود که :
(( وقتی نسبت به کسی یا چیزی محبت پیدا کردی،
نرم میشی نسبت به اون !
وقتی نرم شدی، اون بهت شکل میده!
بهت رنگ میده! ))

ادامه مطلب...
به نظرم خیلی درسته این نکته .
طبیعتا محبت، حرف گوش کردن میاره.یعنی هرچی محبت بیشتر باشه
آدم حرف گوش کن تر میشه! بیشتر تبعیت و اطاعت میکنه .
وقتی هم کاری انجام دادی و قلبت راضی بود، دلت رضا داد،
احساس رضایت کردی نسبت به انجام اون کار،
اینجاست که کم کم اون کار و اون فعل
تویه جونت رسوخ میکنه ! 
میشه خُلق و خو !
پس این تا اینجا !
ازون طرف میگن وقتی آدم تویه خلوت و سکوت شب مثلا
وقتی حواس پنج گانش آروم شدن
وقتی اطرافش ساکته
وقتی تویه تاریکی چشمش چیزی نمی بینه
گرسنه و تشنه نیست و درد و ناراحتی نداره
یه مقدار که سعی کنه به خودش توجه کنه
خودی که جدایِ از حواس پنجگانه و تن هست
اونوقت کم کم به این حقیقت میرسه
که چیزی بجز "علم" و "عمل" ی که انجام داده  نیست.
بزرگی فرمود : " علم و عمل جوهرند، و انسان ساز."
حالا که به کسی یا چیزی محبت پیدا کردی
و واسه اون و با رضایت خودت کاری انجام دادی
محبتت به اون، باعث شده کارایی بکنی که اون رفتارها
دارن دقیقا وجود تورو می سازند.
دارن دقیقا شکلت میدن!
دقیقا داری رنگی رو پیدا میکنی که اون باعثش شده.
محبت به اون باعثش شده.

یکی ازون کسایی که باید بهش خیلی محبت داشته باشی
خیلی کارا واسش انجام بدی
همسرته!
پس خب خیلی دقت کن که به چه کسی میخوای محبت کنی ؟
حواست هست که محبت به اون، فکر کردن به او، علاقه و دوست داشتنِ اون
داره بهت رنگ میده؟داره تو رو میسازه؟
و طبق اعتقادات ما،
هرکسی تویه جهانِ بعد از مرگ،
تا ابد و ابد با خودِ خودش خواهد بود.

مدتی پیش که تویه اینستا بودم
بنده خدایی یه استوری گذاشته بود و گفته بود
" چرا واقعا وقتی با آدمها مثل خودشون رفتار میکنی
انقدر عصبانی میشن؟
یعنی انقدر از خودشون بدشون میاد؟"

بله همینطوره.
باید دقت کنیم که گاهی اوقات از اینکه یه آدمی 
با بعضی از رفتار های بد خودش روبرو بشه، خیلی عصبانی میشه
خیلی ناراحت و دلخور میشه !
مثلا اگر یکی دروغگو باشه، و تمام اطرافیانش بهش دروغ بگن
خیلی ناراحت و عصبانی میشه!
شاید یکی از معانی قیامت و جهنم هم همین باشه ها !
یعنی ما که اگر با بعضی از خُلق و خو های خودمون روبرو بشیم، دنیا واسمون جهنم میشه
پس اگر بعد از مرگ جسم طبیعیمون،
تمام حقایق رفتار ها و گفتارهامون رو ببینیم
و اگر قرار باشه طبق آیات رو روایات
هرکسی برای ابد، با خودش و اعمال و رفتارش مانوس و همنشین باشه
پس هرکسی در جهنم اخلاق و رفتار های بد خودش خواهد بود
و اگر کسی خودش رو خوب ساخته باشه و صفات و ملکات خوب داشته باشه
پس تا ابد تویه بهشته !
هرچی خوب تر باشی، بهشت زیباتری خواهی داشت.
پس چقدر زیبا فرمود اون بزرگ
" بهشتی را به بهشت نخواهند برد، بلکه او خود بهشت خواهد شد.
جهنمی را به جهنم نمی برند، بلکه او خودش جهنم خواهد شد"

نتیجه این همه حرف اینکه
خیلی دقیق شید که همسر عزیزتون کیه!
عشق و علاقه ی به اون، و بله و چشم گفتن به اون
از شما بهشت میسازه یا جهنم!؟
نگفتم شمارو بهشت میبره یا جهنم!
گفتم از ت بهشت میسازه یا نه ؟
آبادت میکنه یا تبدیل به خرابه ؟
به شما رنگ آبیِ آسمون میزنه یا
رنگ سیاهی !
زندگیتون رو بدید دست یه معمار چیره دست!
یه کسی که ازتون یه انسان چشم و دلنواز بسازه!
نه یه ساختمون کج و کوله و درون آتش !

یاعلی




نوشته شده توسط :آسمون آبی
جمعه 6 بهمن 1396-08:16 ب.ظ
نظرات() 

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر